((بر سر گوری نبشته بود که عمر این یک ساعت بود از آن ما،این ساعت عمر است که به خدمت مولانا آییم))شمس تبریزی سخن گفتن از مولانا این آتش افروز خرمن سوختگان عالم،این شیفته لقای الهی و این زبده عاشقان پاکباز مجالی بی کران می خواهد و خیالی بی خزان.اما می توان در اندک زمانی همنشین دریای شور انگیز گاه آرام و گاه توفان خیز اندیشه ی او بود.

مولانا جلال الدین محمد پس از کسب مدارج علم و معرفت و سیر و سلوک در مدت کوتاهی از میانسالی در اثر دیدار ناگهانی آفتاب عشق و حقیقت((شمس تبریزی))از زاهدی سجاده نشین و پیشوایی خلوت گزین به عاشقی بی قرار و شیدایی بی اختیار که هر چه می بیند همه اوست بدل می گردد.

زاهدی بودم ترانه گویم کردی      سر حلقه ی بزم و باده جویم کردی

سجاده نشین و با وقاری بودم     بازیچه ی کودکان کویم کردی  

((مولانا جلال الدین محمد))فرزند سلطان العلما،بها الدین محمد بلخی خراسانی،در ششم ربیع الاول 604 هجری شمسی در بلخ متولد شد.خانواذه اش در آغاز هجوم مغول ها از خراسان به حج رفتند و در بازگشت که همزمان سال 617 ه.ق  به دلیل خرابی اوضاع ایران و شهرهای بلخ و بخارا به ناچار در شهر(( قونیه)) ساکن شدند. پدر مولانا،بها الدین ولد که نامش محمد بن حسین خطیبی است،از دانشمندان و عالمان روزگار بود و مقارن بیست و پنج سالگی مولانا بدرود حیات گفت.بساط درس و تعلیم و معرفت اندوزی را به فرزندش که از علوم شرعی فقه و حدیث و تفسیر قرآن و متون ادبی و فلسفه و کلام و منطق بهره ی کافی داشت می سپارد.پس از یک سال،جلال الدین محمد((برهان الدین محقق ترندی)) را می یابد و به مدت نه سال تحت تربیت وی قرار می گیرد و به سیر و سلوک و مطالعه و مباحثه ی کتب علمی و... می پردازد.

پس از این دوره نیز مسیر زهد و تقوی و سیر آفاق و انفس را پی می گیرد و مردم را شیفته ی دانش و هم صحبتی او نائل می شود روحی تازه در وجودش می دمد و گویی از نو متولد می شود چنان تحولی در هیچ جای تاریخ ادبیات ایران تکرار نمی شود و دیگران چهره ای چنین حیرت آفرین نمی بینیم که در کمتر از یک سال و اندی آشنایی یک مرید بیست و هشت ساله (مولوی) با مرادی شصت و چند ساله (شمس تبریزی) شاعری پر شور و هیجان بیافریند.

گر جان عاشق دم زند آتش بر این عالم زند      وین عالم بی اصل را چون ذره ها بر هم زند

دودی برآید از فلک،نی خلق ماند و فلک     زان دود ناگه آتشی بر گنبد اعظم زند

ولادت حضرت علی اکبر(ع)

 

حضرت علی اکبر (ع) فرزند بزرگ امام حسین (ع ) در مدینه متولد شد . مادر بزرگوار ایشان لیلا دختر ابی خره می باشد. وی زمانی چند در خانه امام حسین علیه السلام به سر برد و روزگاری در زیر سایه حسین (ع) زیست. لیلا برای امام حسین (ع) پسری آورد، رشبد ، دلیر، زیبا، شبیه ترین کس به رسول خد ا صلی الله علیه و آله ، رویش روی رسول ، خویش خوی رسول، گفت و گویش ، گفت و گوی رسول (ص) هرکه آرزوی دیدار رسول خدا را داشت به8 چهره پسر لیلا می نگریست تا آ نجا که پدر بزرگوارش می فرماید هرگاه مشتاق دیدار پیامبر می شدیم به چهره او می نگریستیم . حضرت علی اکبر در کربلا حدود25 سال داشت برخی راویان سن ایشان را 18 سال و 20 سال هم گفته اند. او اولین شهید عاشورا از بنی هاشم بود. قاتل او مرة بن منثور عبدی بود. پیکر حضرت علی اکبر (ع) با شمشیر های دشمن قطعه قطعه شد وقتی امام بر بالین او رسید که جان باخته بود امام حسین (ع) صورت بر چهره خونین حضرت علی اکبر (ع) نهاد و دشمن را باز هم نفرین کرد. حضرت علی اکبر نزدیکترین شهیدی است که با امام حسین (ع) دفن شده است. مدفن او پایین پای ابا عبدالله حسین (ع) قرار دارد و به این خاطر ضریح امام شش گوشه دارد.

 

 

زندگی نامه امام زین العابدین (ع)

 

کنیه: ابوالحسن و ابو محمد

القاب: زین العابدین ، سید الساجدین،  سجاد ؛ زکیّ

منصب: معصوم ششم و امام چهارم

تاریخ ولادت : نیمه جمادی الثانی سال 38

محل تولد: مدینه مشرفه در سرزمین حجاز برخی مورخان گفته اند که محل تولّد آن حضرت کوفه بوده است.

نسب پدری :  امام حسین بن علی بن ابی طالب(ع)

نام مادر: شهربانو، دختر یزد گرد سوم، آخرین پادشاه از سلسله ساسانیان در ایران که در زمامن امام حسین (ع) را پذیرفت.

مدت امامت: اززمان شهادت پدر بزرگوارش امام حسین (ع) در محرم سال 61تامحرم سال 95 هجری به مدت 34 سال

تاریخ و سبب شهادت: دوازدهم (یا هجدهم یا بست و پنجم) محرم سال 95 یا 94 هجری در سن 55 سالگی به خاطر زهر ی که  ولید بن عبدالملک به آن حضرت خورانید.

محل دفن : قبرستان بقیع ، در مدینه مشرفه در جوار قبر عمویش ، امام حسن مجتبی (ع)

تولّد امام زمان (عج)

میلاد مسعود و فرخنده آقا و مولایمام امام حاضر و ناظر حضرت حجت بقیه اللّه الا عظم (عج) به منتظران منتظر مبارک باد.

آقا جان بر ساحل انتظار چشم براهیم تا تو ای نازنین فاطمه زهرا(ص) قدم بر چشمانمان بنهی آقاجان در این برهوت بی کسی و تنهایی هر جمعه صبح چشمانمان را به امید ظهور تو ای یوسف زهر (ص) می گشاییم .

 

 

 

                                              (( شب میلاد حضرت زین العابدین))

 

 

عاشقان مژده شب میلاد شد                                              دل گدای حضرت سجّاد شد

بار دیگر حیدر از خیبر رسید                                            آبروی مسجد منبر رسید

پای تا سر می دهد بو دعا                                               نرگس مستش بود دارالشفا

عشق از مژگان چشمش منجلی است                                 بر روی دست حسین بن علی است

سجده می نازد به پیشانی او                                            مست از آهنگ عرفانی او

خیره می سازد به خود مهتاب را                                    نور باران می کند محراب را

با روکوعش آسمان خم می شود                                    چشم گلها باغ شبنم می شود

او خداوند مناجات است و بس                                      بهترین طاعات تندیس است و بس

درّ و گوهر ریخته روی لبش                                       عرشیان مبهوت یارب یاربش

كشف سياره دوقولوي زمين

ستاره شناسان اوريكايي و انگليسي موفق شدند در نزديكي ستاريي كه تفاوت هاي كمي با خورشيد دارد سياره يي را كشف كنند كه كوچك ترين سياره يي است كه تاكنون در اطراف يك ستاره معمولي شناسايي شده است. اين سياره حتي از سياره هايي كه در اطراف ستاره هاي نوتروني نيز مي چرخند، كوچك تر است. اين سياره كه با شناسنامهMOA-7002 -BGL-291Lb  نامگذاري شده و در اطراف ستاره MOA-7002-BGL-291L مي چرخداز نظر اندازه وماهيت، دوقولوي زمين است.

اين سياره در منطفه فرضي "كمربند سبز" كه احتمال حيات در آن وجود دارد، واقع شده و فاصله آن از زمين برابر با فاصله تقريبي سياره زهره تا خورشيد است.

 

خسرو شکیبایی نازنین، آن آسمانی صدای ایران،بازیگرتوانا،شاعری به معنای واقعی آبی دل به سوی نور پر گشود.
طنین صدایش در گوشم می پیچد و اشک هایی گونه هایم رو می شوید.
نمی دانم چرا امروز روز آدینه،روز وفات بانوی صبر،به راستی او یک آبی دل نبود؟؟؟؟؟  

قال امام محمد تقی (ع):
«تَوَسَّدِ الصَّبْرَ وَ أَعْتَنِقِ الْفَقْرَ وَ ارْفَضِ الشَّهَواتِ وَ خالِفِ الْهَوی وَ اعْلَمْ أَنَّكَ لَنْ تَخْلُوَ مِنْ عَیْنِ اللّهِ فَانْظُرْ كَیْفَ تَكُونُ.»

 

 

صبر را بالش كن، و فقر را در آغوش گیر، و شهوات را ترك كن، و با هوای نفس مخالفت كن و بدان كه از دیده خدا پنهان نیستی، پس بنگر كه چگونه ای.

 

محمد پسر علی (محمد تقی یا جواد) فرزند علی پسر موسی و سبیکه، نهمین امام شیعیان است. در تاریخ تولد وی اختلاف است، اما قول مشهور این است در ۱۰ رجب 195 ه. ق. در مدینه به دنیا آمد.

دوران زندگی وی مصادف با دوران حکومت مأمون و معتصم عبّاسی بود و معتصم در بغداد تصمیم به قتل وی گرفت و سرانجام به وسیله أُمّ الفضل، همسرش و دختر مأمون، در ۲۵ سالگی، مسموم و کشته شد.